Argumentacja doktrynalna

Od czasu Soboru Watykańskiego II fałszywe nauki, rewolucja liturgiczna i ekumenizm podważyły wiarę katolicką i dały początek nowej sekcie.

Po Soborze Watykańskim II rozproszeni katolicy wybrali drogę sedewakanizmu, ostrożny odwrót lub częściowe pojednanie. Niemniej jednak podziały trwają, a jedność jest pilnie potrzebna.

Rewolucja Soboru Watykańskiego II podważa autorytet soborowy. Aby zachować trwałość Kościoła, konieczne jest dogłębne zbadanie wakatu Rzymu i kanonicznych konsekwencji herezji.

Gdy Stolica Piotrowa jest objektem sporu, oporowi przeciw nowościom posoborowym brakuje jedności. Liturgia, dyscyplina i apostolat są rozdrobnione, powodując niekończące się spory i podziały.

Biorąc pod uwagę wątpliwości dotyczące współczesnych pontyfików, pierwszym obowiązkiem Kościoła jest zidentyfikowanie głosu Piotra i, jeśli istnieje wakat, wybranie następcy.

Jeśli pojawiają się wątpliwości co do prawowitości kardynałów, wyboru musi dokonać cały Kościół; jako doskonała społeczność, Kościół ma prawo wskazać następcę Piotra.

Środek zaradczy musi pochodzić od wiernego duchowieństwa: Kościół wiary i Kościół prawa nie mogą być rozdzielone; prawdziwi pasterze zachowują jurysdykcję.

Nie można oczekiwać wyłącznie Boskiej interwencji; podobnie jak w czasie Schizmy Zachodniej, wierni duchowni muszą się modlić, działać i zwołać Niedoskonały Sobór.

Powstaje stowarzyszenie, którego celem jest zwołanie prawowitego Soboru Powszechnego, zjednoczenie rozproszonych katolików, odrzucenie bierności i obrona jednego, świętego Kościoła.

Definicja Niedoskonałego Soboru Powszechnego: W przypadku wątpliwego wakatu biskupi mogą zwołać sobór bez upoważnienia papieża, aby przywrócić prawowitość i wybrać prawdziwego papieża.

Bellarmin naucza, że biskupi lub kardynałowie mogą zwołać Niedoskonały Sobór, aby osądzić heretyckich pretendentów i dać Kościołowi papieża.

Bellarmin ustala warunki ważnego zwołania soboru; Niedoskonały Sobór, zwołany przez wiernych biskupów, przywraca jedność papieską bez dokonywania rewolucji.

Aby zagwarantować powszechność, każdy duchowny, który rozpozna poważny kryzys papieski, może wziąć udział; kwestionowane święcenia są tolerowane do czasu osądu prawdziwego papieża.

Najpierw Sobór musi udowodnić wakat w Rzymie, potwierdzić swoją prawowitość, ustalić elektorów, a następnie przywrócić władzę papieską, zanim będzie można przeprowadzić dalsze reformy.

Strona internetowa promuje inicjatywę Niedoskonałego Soboru Powszechnego, zaprasza do zgłaszania sprzeciwów, odrzuca paraliżujący legalizm, obiecuje korekty i podaje liczbę popierającego go duchowieństwa.

Duchowni międzynarodowi popierają inicjatywę Soboru w ciszy; inni są proszeni o przyłączenie się w tajemnicy, aby udowodnić powszechność przed zwołaniem i publiczną akcją.