Biskupi
15
Kapłani
56
Osoby zakonne
87
Ku Soborowi Powszechnemu
Kościół katolicki nie jest spajany opiniami, osobowościami ani prywatnymi przekonaniami. Jest widzialną społecznością założoną przez Chrystusa i dlatego musi być widzialnie kierowany. Papież nie jest ozdobną tradycją, lecz ustanowioną przez Boga zasadą jedności, najwyższym sędzią, który może rozstrzygać spory, bronić doktryny i utrzymywać Kościół jako jedno ciało.
Wielu katolików żywi dziś przynajmniej pewne wątpliwości co do legalności najnowszych kandydatów na papieża. Lecz jeśli ten urząd nie jest sprawowany w praktyce, jedność zostaje zachwiana. Jurysdykcja jest kwestionowana, dyscyplina rozpada się w improwizację, a katolicy powoli przyzwyczajają się do życia tak, jakby istnienie Kościoła bez widzialnej głowy, któremu mogliby być posłuszni z całą prostotą, było czymś normalnym. Ale to nie jest normalne. Wakat Stolicy Apostolskiej, uznawany przez wielu wiernych katolików, nie jest – zwłaszcza jeśli staje się trwały – trwałym rozwiązaniem, lecz raną, która stale się pogłębia.
Jeśli nie ma prawdziwego następcy św. Piotra, wybór papieża pozostaje ważnym obowiązkiem Kościoła. Kiedy Kościółowi brakuje papieża, jak to ma miejsce po jego śmierci, Kościół jest zobowiązany do znalezienia nowego; to znaczy, jego członkowie muszą zadbać o ponowne obsadzenie Stolicy Apostolskiej. To pokazuje, jak ważne jest dla Kościoła posiadanie widzialnej głowy, prawdziwej zasady jedności.
Celem stowarzyszenia Unam Sanctam jest praca na rzecz zwołania Niedoskonałego Soboru Powszechnego w celu przedyskutowania tej kwestii i zastanowienia się, w jaki sposób rozwiązać obecny kryzys, który dotyka głowę Kościoła.
Pokornie prosimy wiernych Kościoła walczącego o modlitwę w tej świętej intencji.
Na koniec powierzamy to przedsięwzięcie Królestwu Najświętszego Serca Jezusa i Królestwu Niepokalanego Serca Maryi, a także opiece św. Józefa, św. Piotra, św. Roberta Bellarmina i św. Alfonsa Liguori.
Niech Oni oraz cały Kościół Triumfujący wstawiają się za pomyślnym zwołaniem proponowanego Niedoskonałego Soboru Powszechnego oraz za pomyślnym przebiegiem wszystkich jego obrad zgodnie ze Świętą Wolą Boga i dzięki Łasce Boskiej Opatrzności.
Zacznij tutaj
Argumentacja doktrynalna
Niniejsza praca przedstawia pojedynczy argument teologiczny, który rozwija się stopniowo w kilku rozdziałach. Opiera się on na nauczaniu kilku teologów, że w skrajnych okolicznościach Kościół może wybrać nowej głowy poprzez Niedoskonały Sobór Powszechny. Pracę należy czytać w podanej kolejności, zaczynając od obecnego stanu Kościoła, a następnie przechodząc do proponowanego rozwiązania. Czytelników zachęca się do dokładnego zapoznania się z całością argumentacji.
O Unam Sanctam
Unam Sanctam jest stowarzyszeniem duchowieństwa i świeckich, które z należytą ostrożnością i determinacją skutecznie działa na rzecz zwołania Soboru Powszechnego Kościoła. Sobór ten powinien dogłębnie zbadać problem pretendentów do papiestwa, którzy narzucili nam destrukcyjne reformy, które wkrótce zrujnowałyby Kościół Chrystusowy – gdyby to w ogóle było możliwe. Głęboko wierzymy, że Opatrzność Boża wymaga, aby Kościołem kierował prawdziwy następca Piotra. Odrzucamy bierność, jaka szerzy się wśród duchowieństwa w tej kwestii i mamy nadzieję, że nasi bracia dołączą do nas w tym przedsięwzięciu, które może się powieść jedynie przy ich współpracy.
Serdecznie witamy wszystkich wśród nas, którzy dostrzegają poważny problem, z jakim boryka się obecnie władza Kościoła, i którzy pragną połączyć swoje modlitwy, ofiary, wysiłki, talenty i jałmużny, aby przygotować niezbędne okoliczności dla działania Opatrzności Bożej.
Pomimo wszystkich różnic, nasza jedność inspirowana jest jednością chrześcijan w bitwie pod Lepanto. Różne rywalizujące frakcje dostrzegły niebezpieczeństwo zagrażające chrześcijaństwu i, pomimo licznych różnic politycznych, zjednoczyły się, by stawić czoła wspólnemu wrogowi. Rezultatem było wielkie zwycięstwo nad muzułmanami, które tak dobrze znamy. Dlatego mamy nadzieję, że jedność różnych nurtów prawdziwego chrześcijaństwa w tych mrocznych czasach będzie inspirowana mądrością naszych przodków. Dzisiejszy wróg nie jest wrogiem zewnętrznym, lecz wrogiem, który przeniknął do instytucji Kościoła katolickiego.
Tytuł tej strony internetowej, która będzie naszym najważniejszym narzędziem pracy i miejscem spotkań, został wybrany, aby wyrazić zarówno nasz sprzeciw wobec przyjęcia nowej religii, jak i naszą determinację w odrzuceniu rozbicia owczarni Chrystusowej na wiele małych, autokefalicznych kościołów.
Unam Sanctam (Jeden Święty). Kościół jest jeden w jedności wiary, sakramentów, a także w swoim rządzeniu. Jest święty, co oznacza, że nie jest zgromadzeniem wszystkich wyznawców różnych herezji, lecz jedynie tych, którzy wyznają prawdziwą wiarę katolicką.
Niedoskonały Sobór Powszechny
Czym on jest
Niedoskonały Sobór Powszechny to zgromadzenie biskupów zwołane bez upoważnienia papieża, gdy Stolica Apostolska jest ewidentnie lub wątpliwie wakująca, w celu rozwiązania poważnego kryzysu na czele Kościoła. Jest on odpowiedzią na sytuację kryzysową: przedłużający się wakat Stolicy Rzymskiej lub uzasadnione wątpliwości co do legalności kandydata na papieża. Ponieważ tylko papież może prawowicie zwołać Sobór Powszechny, nadać mu prawdziwą powszechność i ratyfikować jego dekrety, taki sobór jest z definicji prawnie wadliwy. Dlatego Kajetan określa go jako „niedoskonały, ale pożyteczny”, ponieważ, choć rozpoczyna się poza pełnej legalności, nabywa pełnej mocy prawnej po wyborze i zatwierdzeniu przez Najwyższego Pasterza.
Czym on nie jest
Niedoskonały Sobór Powszechny nie jest samozwańczym „synodem garażowym” niezadowolonego duchowieństwa, roszczącym sobie prawo do powszechnego autorytetu na mocy dekretu. Z definicji jest to środek wymagający moralnej reprezentacji episkopatu całego Kościoła.
Nie jest to również konklawe: konklawe to proces prawny regulowany prawem papieskim i przeprowadzany przez Kolegium Kardynałów. Niedoskonały Sobór Powszechny jest nadzwyczajnym środkiem w wyjątkowych sytuacjach kryzysowych, gdy zwykłe papieskie kierownictwo jest utrudnione lub niepewne, a wynika z potrzeby działania Kościoła za pośrednictwem jego powszechnych pasterzy.
Dlatego nie może być dziełem tylko niektórych biskupów. Bez ogólnoświatowego udziału biskupów, wystarczającego do moralnej jednomyślności, po prostu nie może istnieć jako to, za co się podaje: nie skrótem dookoła Kościoła, lecz publicznym, znaczącym, powszechnym aktem samego Kościoła.
Św. Robert Bellarmin
„[Czy] istnieje legalna możliwość zwołania sobou przez kogoś innego niż Papieża, jeśli Papież nie powinien go zwołać, ponieważ jest heretykiem lub schizmatykiem[?]… Można zwołać sobór niedoskonały, ponieważ wystarczy to, aby zadbać o Kościół w odniesieniu do głowy. Kościół bowiem bez wątpienia ma uprawnienie do zapewnienia sobie głowy, choć bez głowy nie może rostrzygać wielu spraw, które może rozstrzygać z głową. … Co więcej, ten niedoskonały sobór może się odbyć, czy to zwołany przez kolegium kardynałów, czy też jeśli biskupi sami, zbierając się w jednym miejscu, zwołają go z własnej woli”.
Tomasz de Vio Kajetan
„Sobór bez Papieża nie może uczynić nic innego poza tym, co jest dla niego możliwe dzięki indywidualnym władzom, które on zawiera … Istnieje jednak przypadek zezwolenia, to znaczy, gdy Papież nie podjął przeciwnej decyzji, oraz przypadek niejasności, to znaczy, gdy nie wiadomo, czy ktoś jest rzeczywiście kardynałem, i tym podobne przypadki. W takich sytuacjach, gdy Papież zmarł lub nie ma co do niego pewności, jak wydaje się, że miało to miejsce na początku wielkiej schizmy za Urbana VI, należy utrzymać, że w Kościele Bożym istnieje uprawnienie do powierzenia papiestwa danej osobie, pod warunkiem spełnienia niezbędnych wymogów, tak aby sumienia nie pozostawały w zakłopotaniu. W takim przypadku, w sposób delegacji, uprawnienie to wydaje się przechodzić na Kościół powszechny, tak jakby nie było elektorów wyznaczonych przez papieża do reprezentowania go w tym akcie dla dobra Kościoła”.
Św. Alfons Liguori
„Po pierwsze, należy podkreślić, że wyższość Papieża nad soborem nie rozciąga się na wątpliwego Papieża w czasie schizmy, gdy istnieją poważne wątpliwości co do prawowitości jego wyboru; wówczas wszyscy muszą podporządkować się soborowi, zgodnie z ustaleniami Soboru w Konstancji. Wówczas rzeczywiście sobór powszechny czerpie swoją najwyższą władzę bezpośrednio od Jezusa Chrystusa, tak jak w czasach wakatu Stolicy Apostolskiej”.
