List otwarty od świeckich do swoich biskupów i duchownych

My, wierni Kościoła rzymskokatolickiego rozproszeni po całym świecie, niniejszym listem wzywamy naszych biskupów i kapłanów do zwołania Niedoskonałego Soboru Powszechnego. Wzywamy ich do wspólnego zbadania obecnego stanu Stolicy Apostolskiej, aby doprowadzić do przełomu w tym kryzysie Kościoła. Od Soboru Watykańskiego II moderniści dążą do ustanowienia nowego Kościoła, zasadniczo odmiennego od Kościoła Chrystusowego. Nie wierzymy, że rozwiązanie tego kryzysu leży w ich bezbożnych rękach. Wierzymy, że rozwiązanie leży raczej w rękach wiernego duchowieństwa, w którym rozpoznajemy głos Dobrego Pasterza. „Znam owce moje, a owce moje znają mię.” (J 10, 14).

Prosimy ich o wypełnienie swojego obowiązku i przyłączenie się do ruchu organizującego Niedoskonały Sobór Powszechny.

 

Nie chcemy żyć bez poddania się Więzi Wiary, łagodnemu Chrystusowi na ziemi, Biskupowi biskupów, Zastępcy naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przez wiele lat byliśmy zmuszeni ignorować nauki, które narzucał nam Watykan. Nie uznajemy w tych naukach głosu Dobrego Pasterza. Ta sytuacja nie może dłużej trwać. Dlatego z całego serca pragniemy, aby nasi Pasterze odłożyli na bok swoje różnice i nieporozumienia i zjednoczyli się wokół jednej rzeczy, w której mogą odnaleźć jedność: zaradzić kryzysowi Stolicy Apostolskiej. Jesteśmy przekonani, że położy to kres rozlicznym podziałom, które uniemożliwiają Prawdziwemu Kościołowi jaśnienie na całej ziemi pięknem swojej jedności. My, jako katolicy, prosimy o odpowiedź na obecną sytuację. Tylko Wy możecie nam ją dać, zgromadzeni w Duchu Świętym przez Sobór Powszechny.

Nie jesteśmy teologami, ale zwracamy się do Was z prostotą wiary. Nie lękajcie się działać w imię Pana Boga!

Gdybyśmy nie wierzyli, że jesteście przedstawicielami Boga na ziemi, nie gromadzilibyśmy się wokół Was, w kaplicach, które otworzyliście, by troszczyć się o nasze dusze. Tam też nauczaliście nas prawdziwej doktryny i karmiliście nas sakramentami, czystymi od wszelkiego skalania, pomimo Waszych słabości, pomimo Waszych lęków. Nie chcemy już dłużej oddawać losu Kościoła, Niepokalanej Oblubienicy Chrystusa, w ręce niszczycieli.

Chcemy, abyście, przemawiając razem jako powszechny Kościół katolicki, udzielili nam jasnej odpowiedzi na temat prawdziwej natury obecnego pretendenta do papiestwa. Jeśli po wspólnej naradzie, prowadzeni Duchem Bożym, zdecydujecie o konieczności powierzenia widzialnej władzy Kościoła, steru Łodzi Piotrowej, w ręce człowieka, którego wybierzecie: pragniemy tego.

Nie chcemy, aby Wasze imiona zapisały się w historii Kościoła jako imiona tych, którzy bali się zebrać w Duchu Świętym i zaradzić największemu złu nękającemu Kościół: prawdopodobnej uzurpacji Stolicy Apostolskiej przez wrogów Boga. Wrogowie bezlitośnie atakowali nasze dusze, nauczając nas fałszywych doktryn, wypaczając moralność naszych dzieci, i okrutnie porzucili nas na pastwę pożerających wilków. Nie, wręcz przeciwnie, chcemy, aby Wasze imiona były otoczone chwałą, jak imiona odważnych Pasterzy, którzy mieli pokorę i odwagę, by nie wątpić, że Duch Święty jest wśród nich. „A oto ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.” (Mt 28,20).

Prosimy o Wasze błogosławieństwo i zapewniamy o naszych żarliwych modlitwach. Modlimy się, aby każdy z Was rozważył to w swoim sercu i, dołączając głos do chóru swoich braci, głośno i wyraźnie głosił: „Gdzie jest Piotr, tam jest Kościół”. Jako katolicy musimy żyć pod autorytetem prawdziwego Papieża i prosimy Was, abyście powiedzieli nam, gdzie jest dziś taki Papież i, jeśli to konieczne, abyście pracowali nad rozwiązaniem problemu uzurpacji Tronu Piotrowego.

Jako Wasze kochające dzieci, błagamy Was, wypełnijcie swój obowiązek i pracujcie na rzecz Niedoskonałego Soboru Powszechnego.